kuih - kuih raya

Dah habis bab kad raya, hari ni pulun buat kuih raya pulak. Tahun ni terlebih rajin agaknye. Padahal sejak aku masuk sekolah menengah memang tak penah langsung - langsung buat sendiri. Semua maen tunjuk - tunjuk aje. Hahaha. Tahun lepas kalau ikutkan mmg nak buat sendiri bila harga kuih makin melambung - lambung. Jadi, rasa macam rugi pulak. Malangnya tahun lepas aku start cuti raya punyalah lambat. Maka, terbantut lah hasrat nak maen api dan tepung.

Semalam semangat je aku ngan ma aku gi econsave nak cari barang nak buat kueh. Konon - konon nak harga murah lah. Hahaha. Malangnya semua benda yang nak dibeli tu banyak yang tak ade. Mungkin orang laen dah borong dulu agaknya kot kan. Hahaha. Jadi, aku ngan ma aku pon berusaha lah ke the store pulak. Hampir semua benda yang dicari dapat ditemui kecuali satu aje. Esen Vanila. Jenuh la pusing sana, pusing sini, pi kedai sana, pi kedai sini, padahal pegi satu kedai aje. Hahaha. tapi tak jumpa pon benda alah tu. Last - last dah give up. Sebelum balik, aku suruh ma aku singgah kat kedai pakcik kat rumah aku tu, nak beli ais. Sekali aku jumpa esen vanila tu. Ade satu je. Memang rezeki aku la tu. Hahaha.

Jadi, pagi ni bermula la misi membuat kueh raya. Mula - mula sekali, kueh tat gulung nanas. Hajat di hati nak buat tat gulung lah, tapi macam taknak jadi pulak kan. Maka, terpaksalah tukar kepada tat buah nanas. Alah..yang bentuk nanas tu. Renyah sikit nak buatnye. Tapi memang seronok. Hahaha. Tambah - tambah part yang gunting - gunting tu.

Walaupun rupanya memang tak cantik menarik tertarik kau memang
da bomb. Tapi aku tetap berbangga dengan hasil air tangan aku.
Hahahaha.

Malam ni pulak, mengadap oven lagi. Tapi kali ni, yang senang sikit le. Hehehe. Biskut cornflakes aje. Ni first time nak try. Resipi pon maen google aje. Pastu maen tambah - tambah ikot suka hati. Hahaha. Nasib baik abah aku cakap sedap. Kalau tak, memang dah ade rasa - rasa nak campak tong sampah je la. Ngehngehngeh. Yang ni pon rupanya langsung tak cantik menarik tertarik kau memang da bomb. Tapi rasa boleh tahan lah. Aku dah mula ada angan - angan nak meniaga kueh raya tahun depan. Sape - sape nak order, boleh la ye. Hahaha.

Don't judge a book by its cover ye..Hehehe.
Rasa dulu, baru tau.

Kalau nak rasa, boleh mai rumah aku ye.Jemput - jemput semua.
Alamat cari sendiri. Hahaha. Kalau nak order pon boleh. Ahaks. * perasan! *
p/s : esok masih ada misi menghadap oven lagi. Mai join! Hehehe.     (^_~)v 

rujuk sini

Baik, kawan - kawan..
Kat bawah ni aku dah letak link artikel pasal gam kat enbelob dengan lipas tu. Kalau terasa nak baca, boleh lah pegi sini ye.. 

Rumah - Sekolah - Pejabat Pos

Aku baru jejak rumah lepas amek adindaku balik sekolah tadi. Duduk Kamunting, sekolah kat Taiping. Sikit punya jauh la haih. Padahal ade je sekolah dekat rumah aku ni haa. Sekangkang tapir aje pon. Heleh! Aku dulu pon sekolah kat taiping ape. Nak bising tetibe ni apehal? Tapi tu kira ampun la sebab aku duduk asrama hokeh! Walaupun hampir tiap2 minggu ma abah aku datang. Huahuahua. Maybe sebab sekolah yang dekat rumah aku tu sekolah unisex dan selalu jugak la aku nampak budak - budak berseluar hijau berkemeja putih tu lepak kat port belakang tu, taktau la buat hape kejor nyamuk ke hape ke, maka memang kene pikir DuaRatusTigaPuluhTiga kali la kalau nak campak adinda aku tu sekolah situ. Dan dah memang jadi job aku sejak dua bulan ni pegi ngambek dia dari senin sampai khamis walaupun tanpa gaji. Jumaat tu kira cuti umum aku pasal hari Jumaat abah ambik. Fullstop.

Tapi tadi aku terlambat keluar rumah nak ngambek dia. Jadi aku pun mula balik hobi yang baru aku tinggal beberapa minggu. Memecut di jalan raya. Memang hobi aku la merempit ni. Mesti orang - orang atas jalan tu bengkek je ngan aku. Dah lah kereta aku tu Ok! Kereta mak aku! ada lambang P. Memang ada bau - bau nak dapat surat chenta lah. Waaa~ Cepatlah habis lesen P oi.. Pasal aku dah tak sabar - sabar nak kumpul surat chenta kaler merah. Bila sampai sekolah dia dah lengang. Adoi! Rasa bersalah pulak kat budak sorang tu. Maap ye.

Balik tu, singgah pejabat pos. Nak pos kad raya untuk ma abah, abang dan adik aku. Hahaha. Yang kawan - kawan punya dah selamat aku pos khamis lepas ngan senin lepas. Dah selamat sampai pon. Untuk che abang tersayang tu pon dah selamat dia baca. Yang untuk famili aku tu lambat sikit aku pos pasal tak thrill la kn.. Hari ni pos esok dah sampai. Takkan nak wish awal - awal. Patot lagi dua tiga hari nak raya baru aku nak hantar sebenarnya. Tapi sebab raya hari Selasa mungkin dan hari Ahad abang posmen bercuti, maka hari ni adalah hari yang paling sesuai. Tapi tadi tak sempat nak lekat setem kat rumah tadi. Jadi, aku pon terpaksa menggunakan khidmat saliva aku walaupun macam kurang senonoh tapi TERPAKSA ye. Sebab jenuh dah aku geledah kereta tu cari air tapi mana nak jumpa benda alah tu bulan - bulan puasa ni kan. Dan aku pun memang berat bontot nak masuk dalam tu semata - mata nak pegi kat span basah tu untuk lekatkan setem. Dulu zaman aku kecik - kecik selalu je aku buat perangai kurang sopan ni. Tapi sejak terbaca artikel pasal sorang pempuan yang selalu buat perangai macam aku tu dan tiba - tiba lidah aku tak bape sure bibir ke lidah dia bengkak. Dan bila dibedah yang keluar adalah lipas. Oh, jijik! Benda ni jadi sebab dalam gam dekat setem ngan enbelob tu mengandungi bahan yang menghasilkan telur lipas. Aku pun tak bape engat sangat dah pasal ni. Maap ye kalau terlebih propa aje. Dan maap jugak pasal aku tak boleh nak share artikel tu kat sini sebab aku dah deactivate fb aku. Artikel yang aku baca tu dari profile sorang kawan ak kat fb sebenarnya Takpelah.. Kalau aku ade jodoh nak jumpa dengan artikel ni, aku share kat sini supaya anda - anda boleh baca. Macamlah ade orang baca blog aku. Hahaha.

Balik pejabat pos, hari dah mendung. Ada bau - bau nak hujan ni. Yeay! Sedap tido petang - petang hujan - hujan ni. Dekat jalan tu, tiba - tiba nampak sorang apek tengah kayuh basikal dengan gigihnya. Mesti pasal risau ditimpa hujan. Tambah - tambah pulak angin memang kuat time tu. Baru lah timbul rasa nak bersyukur masa tu pasal aku naik kereta. Taklah basah kalau hujan pun. Manusia memang camtu. Dah time - time macam ni baru pandai nak bersyukur. Aku cakap kat aku sorang aje ye. Janganlah ada yang saman aku pulak lepas ni. Tolong. Tolong. Tolong jangan perasan ayat pedas ni ditujukan kat sesape. Dan tolong lah jangan ade yang perasan aku tuju ayat ni khusus untuk dia ye. Sekian. Tapi masa aku kecik - kecik dulu kan. Aku memang suka kayuh basikal dengan sakannya bila nak hujan. Pasal risau basah. Padahal memang dah basah dah pun. Tapi tetap kayuh dengan sedaya upaya sebab nak sampai rumah dengan cepat. Hahaha.